Nieuwsbrief april 2011

In deze nieuwsbrief treft u de nodige wetenswaardigheden aan die van belang kunnen zijn voor de komende maanden. Genietend van het mooie weer, en herstellend na de zware operatie die ik heb ondergaan tracht ik e.e.a. op papier te zetten.

In de eerste plaats wil ik diverse leden bedanken voor de opbeurende kaartjes die ik heb mogen ontvangen de afgelopen maanden. Het doet je enorm goed te weten dat er mensen zijn die met je meeleven. Dank daarvoor. Het bestuur bedank ik voor de prachtige bloemen die ik bij thuiskomst heb mogen ontvangen. Ik heb het al eerder aangegeven, het herstel zal het hele jaar nog in beslag nemen. Op dit moment word ik wel wat actiever, maar de vermoeidheid slaat snel toe. Het heeft zijn tijd dus nodig.

En tijd krijg ik genoeg, want hoewel ik nu nog in de ziektewet zit, mag ik per 1 juli met vroeg pensioen. Een hele verandering, die voor mij op tijd kwam omdat mijn werkplek dankzij reorganisatie kwam te vervallen. Het bedrijf is gesloten, en wordt in afgeslankte vorm voortgezet vanuit een nieuw onderkomen in Zwaagdijk. Aan de hele organisatie incl. de verhuizing heb ik meegewerkt als voorzitter van de Ondernemings Raad. Tevens heb ik in april mijn twaalf en een half jarig jubileum nog even meegenomen. Het wordt dus vanaf 1 juli een ander leven met veel vrije tijd, die al voor een groot deel is ingevuld.

Tijdens de afgelopen jaarvergadering die overigens goed is bezocht hebben we afscheid genomen van twee bestuursleden. Onze parkoersen bouwer Jan Entius en Chris Adelaar hebben na respectievelijk 25 en 23 jaar het besluit genomen ons te verlaten. Wat Jan Entius betreft zagen we dit al een tijdje aankomen, zijn gezondheid laat steeds meer te wensen over. Chris Adelaar stopt vanwege diverse andere bezigheden, maar blijft wel medewerker. Beide heren zijn benoemd tot Lid van Verdienste. Tijdens een etentje bij onze sponsor “de Rooie Kip”, zijn beide heren gedecoreerd met de zilveren speld. De Oorkonde hadden ze tijdens de Jaarvergadering al ontvangen. Tijdens de Jaarvergadering is er tevens een nieuw bestuurslid geïnstalleerd. Links op de foto ziet u hem zitten, Edwin Kool gaat het bestuur naar wij hopen de komende versterken.

                                                       Chris Adelaar en Jan Entius ontvangen de Zilveren speld van de voorzitter.

Over enkele dagen gaan de Bloeiende Bangert wandeltochten en de Internationale Twee- en Driedaagse van Westfriesland van start. Zoals gewoonlijk weer vanuit “Het Gouden Hoofd” U kunt al starten op vrijdag, ook voor de dagtochten. De zaterdag beloofd het weer een gezellige drukte te worden. In verband met Koninginnedag staat ons startlokaal bol van de festiviteiten. Het wordt dus een beetje behelpen voor ons. We zijn echter van overtuigd dat het gaat lukken. Wij als bestuur hopen dat u als lid van de vereniging ook gaat deelnemen, en u inschrijft voor één of meerdere dagen. De medaille toont de afbeelding van Schipper Bontekoe. Hoe actueel kun je zijn, het beeld van Bontekoe is een paar weken geleden onthuld door Burgemeester Veldhuizen. Zowel in Voetnoten als in het kwartaaltje van de NHWB is ruimschoots aandacht besteed aan onze wandeltochten, dus we hopen dit jaar op een goede deelname. In het vertrouwen u te mogen begroeten, groet ik u vanuit een zonnig Andijk,

Willem van de Biezenbos, Voorzitter.

Zorg voor evenwicht
Op gladde bospaadjes en hellingen met dikke bladerpakketten blijft lopen een glibberige bedoening. U kunt dus uitglijden. Neem dus gerust een stok mee. Een stevige stok die u in het bos vindt doet het goed en is leuk.

Wandel niet te snel
Het belangrijkste bij een mooie wandeling is het wandeltempo. Juist in dit jaargetijde geniet u van herfstbos, heideveld of weiland in mistslierten of herfstzonnetje. Neem de tijd om dat in u op te nemen, ervan te genieten. Als u rustig loopt heeft u ook veel meer tijd om goed op te letten waar u uw voeten neerzet.

Tina en ik hebben er zo naar uitgekeken. Eindelijk is het dan zo ver. Op vrijdagochtend komt Tina mij ophalen. Lekker vroeg want het wordt heerlijk weer dus zijn we van plan om te gaan fietsen. Als de fietsen opgehaald zijn is het tijd voor koffie en even overleggen hoe we gaan fietsen. Omdat we zelf onze bagage meenemen besluiten we om langs de waddenkust naar Hollum te fietsen. Aan de buitenkant van de dijk dus een mooi   zicht op het drooggevallen Wad en de Friese kust. Een jong wordt met hand en tand verdedigd en ook een bezoek aan het paardengraf mag niet ontbreken. Op een mooie plek in het duin staat daar het monument. Inmiddels komt Hollum dichterbij maar we blijven de waddenkust volgen. Dan toch het duin in want daar ergens moet de Stay Okay zijn. En ineens ligt het daar in een duinpan vlak onder de vuurtoren en het strand aan de overkant van de weg. In het zonnetje ziet het er een stuk vrolijker uit dan op de foto van Danyell van de winter. Onze kamer is nog niet gereed en omdat ik de sleutel breek van m'n fietsslot moet er even iets geregeld worden en gaan we lopend richting Hollum. Natuurlijk op snor naar iets lekkers (ijs) en iets leuks (oorbellen) en een restaurantje om vanavond te eten. Bij terugkomst op ons slaapadres is de fiets omgeruild dus eerst ff kwartier maken en spullen klaar leggen voor morgen want na het eten gaan we direct plat. Bij de Italiaan een heerlijke maaltijd verorbert. Geen dessert want we gaan nog even naar het strand. Daar nemen we een vurrukkulukke muntthee. Dat wordt straks lekker slapen. Zaterdagochtend gaat al vroeg de wekker. Speciaal voor de wandelaars is er een vroeg ontbijt. Nog wat extra brood mee en op de fiets richting Hollum. Aanmelden in het Hol en na een praatje van de voorzitter worden we door de wethouder weggeschoten. Het ochtendgloren is prachtig. We gaan direct het strand op om dat weer te verlaten bij het paardengraf. Ik ben blij dat ik daar gisteren al uitgebreid foto's van heb gemaakt. Dan langs de binnenkant van de dijk, door de nevel, richting Nes. Gisteren had ik al tegen Tina gezegd: ik neem alle veeroosters waar we overheen moeten op de foto. Vanuit Nes gaat het verder aan de binnenkant van de dijk. Soms gaan we even omhoog om direct daarna weer naar beneden te gaan. Het grote booreiland dat we gisteren al van de boot af zagen komt steeds dichterbij. En we Genieten met een hoofdletter "G". Wat is het hier prachtig. Natuurlijk werkt het weer mee. Het is behoorlijk open terrein en dat zou met lagere temperaturen, wind en regen niet echt een pretje zijn. We zijn nog niet halfweg en zijn de hekkensluiters maar liggen goed op schema. We krijgen een tasje met wat lekkers en bij elke rustpost zijn er broodjes. We gaan het weiland in en we worden belaagd door een Kievit. Het hele afleidingsarsenaal wordt uit de kast getrokken maar we laten ons niet gek maken en uiteindelijk zijn we ver genoeg van zijn territorium en laat hij/zij ons met rust. Langs een stuifdijk worden we richting Het Oerd gestuurd. Het begint nu warm te worden dus het vestje gaat uit. Straks op het strand maar in het hemdje. Er staat niet veel wind maar is wel fris (N-O 2). Bij het uitzicht plateau worden we via een fikse afdaling De Hon opgestuurd. Er komt een hele grote groep wadlopers over het wad aanlopen en lopen ons tegemoet. Omdat de palen met de oranje koppen bijna schuil gaan in het hoge gras of riet hebben ze stokken met oranje vlaggetjes op de route gezet. We gaan richting de duinen om tussen paal 21 en 22 het strand op te gaan. Daarvoor nog even de hoognodige verzorging van eten, drinken en toiletbezoek. Ook EHBO is steeds aanwezig en hier is zelfs een masseuse. Eindelijk het strand op en we worden niet teleurgesteld. Zo vlak als een spiegel. Zo hard als asfalt en met een gunstige wind gaat het in vliegende vaart. Ruim op tijd bij strandpost paal 17. Lekker aan de soep. Even de voeten luchten, insmeren en schone sokken aan. Nog zo'n15 km het gaat helemaal goed komen. Op naar de strandpost bij Nes. We kunnen krijgen wat er nog is en ze hebben worst mee. Ik ben eerst in de veronderstelling dat het broodjes haring zijn die in die tempex dozen zitten maar nee. Verder gaat het weer. We worden gewaarschuwd om straks aan de duinrand te gaan lopen anders dan kunnen we door drijfzand niet bij de laatste strandpost komen. Voor die post komt er een vliegtuigje over die een parachutist lost. Blijkt een tandemsprong te zijn. Prachtig zoals de landing gaat. Na de laatste rust op het strand is het nog een klein stukje voordat we de duinen in gaan. Het is een compleet andere wereld waar we in komen. Na het zand een natte, moerasachtige omgeving. Het staat vol met varens, gele lis en riet. Wel erg klam maar wat mooi. Via de duinen komen we uiteindelijk in de bewoonde wereld van bungalowpark Boomhiemke. Hier komen we op het punt dat het nog 1 km. naar de finish is en worden met muziek, applaus en een roos alvast gefeliciteerd. Heerlijk in de schaduw van de bomen komen we aan de rand van Hollum. Vanaf daar worden we be-geleid door een verkeersregelaar die even meld dat de laatste wandelaars eraan komen. Natuurlijk is het niet meer stampdruk op het plein maar worden door de aanwezigen enthousiast ontvangen. Na het in ontvangst nemen van de medaille en het ophalen van Tina haar  afgege-ven tas gaan we weer richting het Italiaans restaurant voor een heerlijk finishbiertje en iets te eten in de vorm van een salade. Als we terug lopen om de fietsen op te halen is alles op het plein al opgeruimd. We worden onderweg aange-sproken en gefeliciteerd. Na een overheerlijke douche gaan we weer richting het strand om vanavond "de son in see te sien sakken". Weer met een heerlijk glas muntthee en een wijntje om een zeer geslaagde wandeldag af te sluiten. Zondagochtend eerst een beetje uitslapen, lekker buiten ontbijten. Het is wel al te merken dat het niet zo'n mooie dag zal worden als gisteren. De zon is wat gesluierd en we houden het weer goed in de gaten voor wat betreft het nemen van de boot. Nog even lekker een beetje fietsen. Goed voor de spieren. Koffie bij het vliegveld, soep in Buren, een grote hamburger op het strand in Nes. Ik zou de hele dag wel kunnen eten. Bij de fietsverhuur de bagage ophalen en even in het naast gelegen restaurant de lange broek aandoen en een dikker vest uit de tas. We kunnen nog net mee met de boot van 15.30 uur. Het is stampdruk. Zo erg zelfs dat de bagagewagens vol zijn en al aan boord staan. We weten een zitplaats te bemachtigen en voor we het weten zijn we terug in Holwerd. Eenmaal in de auto heeft het de hele weg naar huis zachtjes geregend. Na een zeer geslaagde fiets en wandelweekend is het weer heerlijk om thuis te komen. Deze komt in de toekomst zeker nog een keer in de agenda of een midweek wandelen en dan lusjes gaan lopen. Ze hebben hier ook een avond vierdaagse. Opstappen in verschillende plaatsjes. Wie weet.